ในการเดินทางระยะไกล ผู้ขับขี่มักเลือกเดินทางในเวลากลางคืน  เนื่องจากรถน้อยกว่าช่วงกลางวัน  อากาศไม่ร้อน ประหยัดเวลาที่ไม่ต้องเสียไปใน 1 วัน คือเลิกงาน หรือเสร็จภารกิจในช่วงกลางวัน ก็สามารถเดินทางได้ทันที  แต่ผู้ขับขี่จะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ คือไม่ควรขับรถในขณะที่ร่างกายอ่อนเพลีย  เหน็ดเหนื่อย ง่วงนอน  ซึ่งเป็นอาการที่เกิดขึ้นได้ โดยเฉพาะเมื่อขับรถไประยะหนึ่ง

ช่วงเวลาที่คนขับรถมักเกิดอาการหลับใน มักเป็นช่วงหลังตี 1 ถึงตี 5   ดังนั้น เมื่อขับรถไประยะหนึ่ง ควรแวะปั๊มน้ำมัน เพื่อยืดเส้นยืดสาย หรือพักผ่อน

การจิบกาแฟร้อน ก็ช่วยกระตุ้นความตื่นตัวของร่างกายได้  แต่ไม่เพียงพอ หากร่างกายเหนื่อยล้ามาก ดังนั้นไม่ควรฝืน โดยอาจจะแวะจอดรถนอนสักงีบที่ปั๊มน้ำมัน  หรือจุดตรวจ หรือกรมทางหลวงซึ่งมักเปิดสถานที่ให้ผู้ขับขี่แวะพัก ในช่วงเทศกาลวันหยุดยาว

นอกจากนี้ การขับรถในเวลากลางคืนยังควรเพิ่มความระมัดระวังเป็นพิเศษ เนื่องจากทัศนวิสัยไม่ดีเหมือนช่วงกลางวัน ในเส้นทางที่ไม่มีไฟทาง หรือทางมืด สามารถเปิดไฟสูงช่วยได้ แต่ควรจะเปลี่ยนเป็นไฟธรรมดา  เมื่อขับตามหลังรถคนอื่น หรือเมื่อมีรถแล่นสวนทางมา ไม่ใช่เปิดไฟสูงจ่อใส่รถคันหน้าตลอดเวลา จะเป็นอันตราย ถือว่าไม่มีมารยาทอย่างมาก

การขับรถในเวลากลางคืน เน้นใช้สัญญาณไฟบอก เพื่อนร่วมทางมากกว่าการใช้สัญญาณเสียงหรือกดแตร เพราะจะมองเห็นได้ชัดเจนกว่า เช่นในกรณีที่รถคันหน้าจะเปลี่ยนช่องเดินรถในระยะที่เราขับขึ้นมาใกล้ ก็ควรเปิดไฟสูง เตือน หรือหากมีรถจะเลี้ยว  แต่เราขึ้นมาในระยะกระชั้นด้วยความเร็วที่หากเบรกอาจจะเกิดอันตรายได้  ก็ควรเปิดไฟสูง ก่อนจะลดลงแล้วส่งสัญญาณกระพริบ 2 ครั้งติดกัน  ให้รถที่จะเลี้ยวข้างหน้ารู้ว่า เราขอผ่านไปก่อน